Positie : 02°46,48 Z 175°28,87 O

Midden in de Stille Oceaan, jakkeren we, moederziel alleen voort in harde windvlagen over een zee die wit is van neergutsend water. Waarom Magellan die oceaan zo moest noemen, mij een raadsel? Omdat hij toevallig gunstige wind had, toen hij de oceaan voor het eerst opvoer. Wij zagen haar nauwelijks heel kalm.

Een zakdoekgroot zeiltje, motor bij. Alle kussentjes, e-books, spullen die het leven in de kuip aangenaam moeten maken, zijn binnen, wij incluis. Elk kwartier steken we om beurt ons hoofd buiten om eventueel "gezelschap" tijdig op te merken. Groot voordeel van onze Raymarine E 7 kaartplotter (bij ons staat die buiten): je kan via wifi het scherm op je tablet inhalen. Snelheid , koers, radarscherm alles is binnen te volgen.

We zijn dag 3 van onze tocht naar de Gilbert Islands , Kiribati (hoofdeiland Tarawa). Rommelig was de zee al bij aanvang maar de wind zat goed en we zeilden snel. Meer dan twee dagen heb je al nodig om vanuit Funafuti (hoofdeiland van Tuvalu) het grond-zeegebied van Tuvalu te doorkruisen. Zeegebied want veel meer water dan land.
We droomden al van een snelle oversteek...tot gisteravond felle buien roet in het eten kwamen gooien. Wind op kop, steile, korte golven die Jakker hoog uit het water tillen en haar dan met een misselijkmakende klap weer plat op haar buik doen neerkomen.
De ganse nacht is het van dat. Soms giet het water, één keer slaat er een golf in de kuip. Zoet of zout water, wat maakt het uit?
Staat er voor morgen maandag beter weer op het programma? Het weerbericht kletst maar wat af. Kloppen doet het zelden. We zien wel.
O ja, voor de rest is alles wel aan boord. Maak je geen zorgen. Al raakt de pompoensoep en de gebakken rijst met groenten nu op en zal ik morgen opnieuw improviserend moeten koken.