Positie : Tuvalu, Funafuti : 08°31,54 S 179°11,38 O

De sirenes loeien iedereen weg van de landingsbaan. Brandweerwagens (een gift van Europa) blokkeren de oversteekplekken. Er is meer volk dan normaal op de been. Vrouwen verkopen schelpenkransen om aan de vertrekkende en aankomende gasten te geven. Er is pizza te koop want ...er komt een vliegtuig, één van de twee die wekelijks op Tuvalu landen.
Tuvalu mag dan maar een mini-staatje zijn, een internationale luchthaven hebben ze wel. Aangelegd door de Amerikanen tijdens WO II. Wat kon het hun verdommen dat ze meteen het grote "moeras" met vruchtbare grond waar taro-planten werden gekweekt, vernietigden.
Gebruikt wordt het vliegveld wél elke dag, door brommers en auto's om naar de andere kant van het eiland over te steken. Als familie-slaapplaats op bijzonder hete nachten, dat heb ik me toch laten vertellen. Maar vooral in de vooravond als de hele bevolking zich overgeeft aan het balspel. Je kan ze zeker niet aanwrijven dat ze niet sportief zouden zijn. De piste is opgedeeld in voetbal-, rugby-, volleybalveld en een groot stuk voor een vreemd lokaal balspel.
Minstens honderd spelers in twee groepen verdeeld, spelen tegelijk met twee niet erg grote ballen. Eén speler gooit, de bal wordt opgevangen en van speler naar speler gekaatst waarbij de ballen de grond niet mogen raken. Er wordt veel en hard geschreeuwd en uitbundig gelachen. Prachtig moment, aan het eind van het spel geven de verliezers een serenade. Puur genieten als we tijdens onze wandeling op het mooiste uur van de dag daar getuige van zijn.

Woensdag is een speciale dag. De vrouwelijke president van Taiwan (Republiek van China) brengt een staatsbezoek. Twee jets, eentje met de pers en eentje met de president zelf, landen achter elkaar op de vrijgemaakte baan. Er is een heuse troepenschouwing, schoolkinderen zingen een lied en in de maneapa worden toespraken gehouden en verwelkomt men de president met een traditionele dans. Mannen en vrouwen in rieten rokken, in verdiepingen over elkaar, dansen op de tonen van een meerstemmig lied, gezongen door de massa mensen gezeten op de grond, enkel begeleid door harde trommelslagen van een tiental mannen op wat nog het meest op een lage tafel lijkt. Wij mogen er niet dichtbij, de foto's zijn navenant. Erg lang duurt het allemaal niet, daar verdwijnen ze al in een stoet van auto's genummerd en bevlagd. Alle mooie auto's van Tuvalu zijn opgetrommeld.
Komt de president Tuvalu weer wat toeschuiven in ruil voor visserijrechten? Al deze rechten (ook voor andere landen) maken immers 50 % van de inkomsten van Tuvalu uit. Geld maken met kopra is verleden tijd. Men verdient nu :
met het "domeinnaam achtervoegsel  .tv" op het wereldwijde web,
via de hier opgeleide zeemannen die overal ter wereld werken,
met hun wereldberoemde postzegels
en uit het Tuvalu Trust Fund.

Wat zal het allemaal baten? Tuvalu zakt immers langzaam in zee weg als men niet snel iets aan de opwarming kan doen. Het hoogst zijn de palmbomen (20m), het land ligt amper 4 tot 6 m boven zeeniveau. Nu al mogen jaarlijks 75 mensen van Tuvalu naar Nieuw-Zeeland immigreren. Zij zijn eveneens bereid de ganse bevolking op te nemen in het trieste geval dat Tuvalu echt wegzinkt.

Zou de klimaatconferentie die nu aan gang is in Bonn, als ik me niet vergis, daar iets aan kunnen verhelpen?