Achttien meter onder water zit ik op mijn knieën achter een muurtje. Vier duikkompanen op een rijtje naast me. Jean-Marc liggend in “de arena” voor ons, fotocamera in de aanslag, klaar om deze schitterende foto's te maken. Allen wachten we op de “haaienshow”.

We zijn mee met Aqua Trek, dé specialisten haaienduiken in Pacific Harbour, Fiji. Ze voeden de haaien. Vanzelfsprekend geen natuurlijke situatie maar het is de enige manier om die beesten te lokken en ze vervolgens in hun volle glorie te bewonderen. En geloof me, iedereen die de stier- en andere haaien ( acht verschillende soorten) zo heeft kunnen gadeslaan, schaart zich onvoorwaardelijk bij de broodnodige Red-de-Haai beweging.
De show vangt aan met een, niet aangekondigde, enorme Goliath baars, onbeweeglijk hangt hij voor ons. Je gelooft je ogen niet. Hij is groter dan de mannen die met het visafval aan de slag gaan. Die komt natuurlijk ook voor een makkelijk maaltje.

Duizenden vlindervisjes, sergeant-majoors en andere juffertjes, honderden remora's belemmeren het zicht, dat toch al troebel is door het visafval. Boven ons ontwaren we grote schaduwen, de stierhaaien. Op de bodem glijden tientallen verpleegsterhaaien rond. Sierlijk, heel erg lang en slank bewegen ze soepel rond de bakken die gevuld worden met vis. Af en toe verdwijnt eentje er helemaal in of onder. Net honden in een vuilnisemmer.
Pas minuten later, dalen de bullsharks naar beneden. Ze komen de viskoppen uit de hand van de “voerders” wegkapen. Die hebben maliënkolders aan. Een haai moest maar eens een keertje hun arm voor vis aanzien. Je weet maar nooit. Zelfs met zo een bescherming om je arm en bovenlijf voelt een beet van een bullshark aan als een slag met een voorhamer.
Achter ons hebben twee medewerkers plaatsgenomen, gewapend met stokken om brutale haaien weg te duwen. Een paar keer is dit echt wel nodig, komt een stierhaai vlak voor ons langs en zwemt een citroenhaai recht op ons toe. Ook de grijze en silvertip rifhaaien die áchter ons heen en weer zwemmen moeten we met één oog in de gaten houden.

Steeds meer ladingen viskoppen worden aangesproken. Je krijgt echt de tijd om de haaien letterlijk in de bek te kijken. Te griezelen bij de blik op hun rijen tanden. Indrukwekkend. Af en toe raken de beestjes te opgewonden en trekken de voerders zich even terug.
We zijn omgeven door een 50tal haaien, een voorzichtige raming. Acht soorten : citroenhaaien, grijze, zwartpunt- , witpunt- en zilverpuntrifhaaien, stierhaaien, grijze, verpleegsterhaaien.
Na ruim een half uur daar op de bodem roept men ons tezamen en stijgen we langzaam via het rif en een paar wrakken die op de bodem liggen, terug naar de boot.

De pauze, het is een twee-tank duik, benut Zuid-Afrikaanse Brandon, dé haaienfluisteraar, om zoveel mogelijk over vooral de bullsharks te vertellen. Ze zijn gevaarlijker voor de mens dan de grote witte omdat ze aan de kust en in de rivieren leven. Natuurlijk net het gebied waar wij ook zwemmen, surfen, snorkelen. Als hij zich bedreigd voelt, wil je niet in de buurt van deze agressieveling zijn.
Hij vertelt over de vrouwtjes die naar verre kusten zwemmen om te paren, alzo inteelt vermijdend. Ook de nauwe samenwerking met zijn lokale werknemers van de eilanden Taveuni en Beqa komt ter sprake. Zij zijn de enige Fijianen die met haaien durven omgaan.

Na een uurtje dalen we opnieuw af. Zelfde scenario. Als je de eerste keer van pure emotie niet goed hebt opgelet, doe het dan nu : dat is de boodschap.
Karen en JM hadden gelijk. Deze beleving was de super vroege autorit hierheen meer dan waard. Dit moet je meemaken ! Doe je slechts één duik op Fiji, dan moet het de haaienduik met Aqua Trek zijn ! Voor ons bovendien extra speciaal, dit familie duikavontuur samen met dochter Karen en schoonzoon Jean-Marc. Onvergetelijk !

Bezoek.
Onze vakantiegangers arriveerden vandaag. Als eindelijk tassen en rugzakken zijn uitgepakt, ligt Jakker zeker een paar cm dieper in het water en is de beschikbare vrije ruimte aan boord behoorlijk geslonken. Immers : we hebben twee duikers op bezoek, met onderwater-camera's !
Maar ze zorgen goed voor mama en papa. Het “Jakkerlijstje” met materiaal ter vervanging van kapotte onderdelen voor boot en dinghy hebben ze netjes meegebracht. Daar bovenop verwennen ze ons met Hasseltse speculaas, chocola, champagne en sterke drank. Zo, de vakantie kan beginnen !
Eerst nog boodschappen doen. Mét jetlag in hun lijf meteen op de lokale kei-zweterige bus. Respect! Prepaid kaart kopen voor 3G internet , Fiji T-shirts, zonnebril, fruit, groenten en vlees.

Dan op naar de Mamanuca eilanden. Na het slechte weer van de voorbije “wannabe” cycloon blijft het zeker anderhalve week zonnig. De harde wind in de vooravond nemen we op de koop toe. Het zorgt wel vaak voor een nat pak bij het van boord gaan. Eén keertje kleden we ons zelfs uit en nemen rokjes, shorts en T-shirts mee in een waterdichte rugzak. Een hilarische aankleedpartij op het strand, met als resultaat overal zand waar dat echt niet moet, zorgt meteen voor de goeie sfeer.

In de ochtend varen we meestal uit om te duiken. 's Avonds barbecueën we op het strand of genieten gewoon van een sundowner, al moeten we op die sunset, sinds de invoering van het zomeruur in Fiji, ongewoon lang, wel tot acht uur wachten.

Nieuwjaar.
Op de klanken van Thriller en Final Countdown dansen we op blote voeten 2017 binnen. Een geweldige strandparty in Musket Cove (Malolo Lailai eiland), met de perfecte DJ en het gedroomde gezelschap.
Toegegeven, het feestje was helemààl af geweest met ons voltallig gezin erbij, maar feestbeesten Karen en JM tellen wel voor tien.

Nu zijn ze voor het betere duikwerk, met de auto, naar Pacific Harbour en Beqa eiland afgezakt. We krijgen enthousiaste “chatberichtjes” over de very close encounters met grote haaien : bull sharks, lemon, grote grijze en meerdere echt grote vissen. Terwijl de meeste mensen die ontmoetingen het schrikwekkends zouden vinden, maken zij een aardbeving onder water mee en vinden dit, de evacuatie en de dreiging van de tsunami erna veel angstaanjagender.
Karen en JM komen ook eens een keertje naar Fiji! Niet alleen is er het tsunami alarm, ze lopen er ei zo na minister Reynders tegen het lijf. Die begroette in “hun” resort de hele Fiji olympisch-gouden rugby ploeg. Het is trouwens de eerste maal ooit dat een Belgische minister Fiji bezoekt.

Nu hangt Jakker weer aan een mooring in Port Denarau en ondergaat gelaten de dagelijkse hevige namiddag regenbuien. Gelukkig kreeg ik op tijd mijn 7 kg wasmachinelading droog !