JAKKER, a ship's journey

Positie : Kuah, Langkawi, Maleisië  06°18,861 N  99°50,780 O 


Hier kwam echt geen photoshop of AI aan te pas. 

Eindelijk regen.
Vier maanden droog. Vier maanden met een quasi wolkeloze hemel, zonder de minste regen. Resultaat : het is fucking hot op Jakker. Alles straalt een intense warmte uit, kastjes, deurtjes, ruimtes onder de vloer voelen aan alsof de verwarming op 10 staat. Wat je vastpakt voelt warm aan. Makkelijk 34°. Bepaald niet ideaal om voedingswaren te bewaren, om nog maar te zwijgen van medicijnen. Je kan ze toch niet allemaal in de koelkast stoppen. Het zeewater waarin we liggen en dat normaal voor wat verkoeling zorgt, kan met zijn 33° ook niet meer helpen. Puffen is het dus.
Te meer omdat we zuinig moeten zijn met water, om zweet weg te douchen onder andere. Water dat bij ons niet uit de watermaker komt maar uit de hemel en dat we nu noodgedwongen elke maand in een marina gaan bijtanken.

Half april brengen de eerst donder en bliksem ook al wat druppels mee en de daarop volgende weken krijgen we geregeld fikse buien. Het regenseizoen begint eraan. Inwoners vrezen voor mogelijke overstromingen en landverschuivingen in juli augustus, maar wij kunnen wel een regendans doen nu we ons op elk willekeurig moment met een mandi douche (jezelf overgieten met water) kunnen verfrissen met al dat opgevangen koele regenwater.
Ook de natuur is dolgelukkig. Alle dorre bomen op de hellingen, wij dachten dat ze dood waren, pronken nu met hun frisgroen, na enkele dagen regen al.
Het minder goeie nieuws...het is nog altijd even hot en met een vochtigheidsgraad van vaak rond 90% is de gevoelstemperatuur nog hotter.




Deze man zit steevast elke dag aan boot motoren te sleutelen, gewoon in open lucht.

Uit het water.
Na wat brainstormen, krijgen onze plannen vaste vorm. Tijdens het regenseizoen willen we de boot in Langkawi achterlaten en wegvliegen van hier.
We huren voor 10 € een autootje. Een Proton Myvi, onbekend in Europa maar met alles erop en eraan. Jammer dat we de ongetwijfeld stralende glimlach van Aisha die ons de sleutels overhandigt, niet kunnen zien. We horen haar wel giechelen .

Een rondrit over Langkawi langs diverse werven en marina's leert ons meteen dat er meerdere cruisers zijn met gelijkaardige plannen. Rebak Marina, onze eerste keuze, zit vol. Zo ook Telaga Marina.
Na een gesprek bij B & V Marine hakken we de knoop door. Jakker zal op het droge op ons wachten. Dit keer op gloeiend hete beton. We hebben nu al heimwee naar Medana Bay op Lombok. Daar stond Jakker met de voeten in het gras, een murmelend beekje kabbelde rustig achter haar langs en koeien herkauwden bedachtzaam, steeds één oog op ons gericht. De boer wandelde elke dag met hen naar de ideale graas plekjes en 's avonds terug naar huis.




Auto huren op Langkawi.

Durian.
Als we op de terugweg langs de avondmarkt passeren, moet ik toch eindelijk een bakje durian fruit meenemen. Je ziet de vrucht overal in Zuid-Oost Azië. Weet intussen dat ze voor vele mensen echt stinkt en voor anderen een delicatesse is. Het is verboden ze mee te nemen in hotels, luchthavens, vliegtuig....omdat de geur zo intens is, erg lang blijft hangen en niet echt lekker. De durian is erg duur, omdat het drie jaar duurt voor je ze kan oogsten. Maar je kan je moeilijk een smeuïger vrucht voorstellen. Het binnenste lijkt wel een soort pudding. Heel lekker. Maar ik moet Tony beloven ze nooit meer mee te brengen op Jakker.

Chinese roze dolfijnen.
Onverwacht kunnen we nog een diersoort bijvoegen bij ons lijstje. Tijdens één van onze trips botsen we op een wel heel speciaal soort dolfijnen. De Indo-Pacifische bultrugdolfijn of gewoon Chinese roze dolfijn. Eerst valt de witte vlek op hun rugvin op. Nooit gezien. Dan zie je het fel roze van een aantal exemplaren. Ze worden grijs geboren. Eentje maak een sprong voor onze camera. Kijk maar eens goed naar mij, lijkt hij te zeggen. Deze beestjes zijn zeldzaam en met uitsterven bedreigd. Hopelijk vinden ze hier ook echt beschutting.


Indo-Pacific bultrugdolfijn laat zijn/haar kunstjes zien.

We laten dus binnenkort Langkawi achter ons. Niet met Jakker, nee, we vliegen via België naar catamaran Blowing Bubbles in Panama. In het gezelschap van Karen en Jean-Marc hopen we in de buurt van Isla Coiba nog meer beestjes te zien. Het seizoen van de bultruggen en de hamerhaaien is immers aangebroken.
Als het regenseizoen in Maleisië voorbij is, in oktober, keren we terug.
Genoeg tijd intussen om familie en vrienden te zien.




Pulau Singa Besar nog één van onze lievelings plekjes op Langkawi.


Waar je deze aparte, door wortels en lianen omvlochten, boom vindt.




Naar dit prachtige land wil je toch zeker terugkeren. Drone foto's van captain Tony.