JAKKER, a ship's journey

 Positie :  Pangkor Marina, Lumut  (04°12,50 N , 110°34,74 O ).


Zovele avonden, zovele prachtige zonsondergangen. 

Het is weer bijzonder lollig.
Zijn we vroeg opgestaan en onmiddellijk bij het eerste licht vertrokken. Gaan we aan een behoorlijke snelheid, de stroming sleurt ons mee, doorheen de Straat van Johor. (ziet eruit als een rivier). Zet Tony Jefke aan het sturen, onze herstelde stuurautomaat weet je nog? Weigert die gewoon elke dienst!!! Er gebeurt niks. We horen het gebruikelijke piepje van “auto on” helemaal niet. Hij lijkt wel dood. Dit pikken we niet. Prompt keren we om, vloekend dat het toch altijd wat is. Tony bereidt zich voor op wellicht een paar uren werk eens terug in de marina. Maar plots duikt hij naar binnen en roept meteen : “Probeer het nog eens”, en ja, het stuurwiel beweegt hard bakboord. Jefke heeft er weer zin in. Er zat een draadje los binnen aan het paneel.
Ok. We kunnen verder varen. Even geluk gehad.

Maar het is opletten geblazen. De vaart over de rivier wordt belemmerd door plastiek troep én visnetten die, vaak vlak voor onze boot, worden uitgeworpen door vissers in kleine bootjes. Die piepkleine, witte boeitjes, waaraan het visnet hangt, merk je altijd erg laat pas op.
Met stroom mee zijn we snel bij de uitgang van de rivier en worden we zo de Straat van Malakka, vroeger berucht om zijn piraten, ingestuwd. Dat probleem schijnt niet meer te bestaan. Fingers crossed.

Nu begint onze tocht langs de westkust van het Maleisische schiereiland.
De ondiepe vlakte voor deze kust strekt zich enorm ver uit zodat je van het land en de eventuele bebouwing of begroeiing niks kan onderscheiden in dit heiige weer. Op veilige afstand sturen we noordwest. Nog verder van de kust, evenwijdig met ons meevarend, zien we de file van cargo's, tankers en slepers.
De lichte wind en stroom is tegen dus het wordt weer motoren.


Zo zien de huidige cargoschepen eruit. Let op de uitgebouwde brug.

Pulau Pisang.
Ik wil liever niet 's nachts varen tussen al die vissersschepen en hun uitgezette netten dus proberen we langsheen onze route veilige ankerplekken te ontdekken, beschut tegen noordwesten tot noordoosten winden en swell van zowat overal.
Bananen eiland is zo een eerste plek. De modderige bodem loopt heel langzaam op. We ankeren op 4 m en nemen het ervan, genieten van de rust en het uitzicht op de twee eilandjes.
's Nachts schrik ik wakker. Jakker is hel verlicht. We lijken in een voetbalstadion verzeild. Een squid boot vist erg dichtbij. Die lichten kennen we.
We zijn daardoor vroeg wakker en vertrekken als het nog donker is. Extra moeilijk om de zware klomp modder rond anker en ketting te verwijderen

Rond de middag neemt de wind toe. Het is bezeild. Geleerd als we zijn door ervaring, wachten we af. Blijft deze wind staan of zakt hij meteen weer in? Het moet minstens een half uur waaien, dan hijsen we de zeilen.
Dit is genieten. Maar dan toch, tien minuten later is het alsof ze de knop op “uit” zetten. Verdorie. Al de inspanningen voor niks. Inrollen is alles wat ons rest.
De motor bromt alweer.

Pulau Besar en Port Dickson.
Twee dagen luieren we bij Pulau Besar, waar we uitzicht hebben op Malakka en de grote moskee op het strand. We wandelen op aangelegde paden en bezoeken de rotsen waar de heilige Yunus, een kluizenaar, verbleef .
Het verhaal van die Yunus in de buik van een walvis, dat hier verteld wordt, lijkt wel heel erg op dat van onze Jonas.
Een bedevaartsoord, een soort Scherpenheuvel, aan de andere kant van het eiland, waar de tombe van een heilige staat, trekt vele moslims die hier zelfs in tentjes overnachten.

Tombe van Syarifah Rodziah.

En verder gaat het. We banen ons nu een weg door honderden geankerde schepen op de rede van Malakka. Daar zijn vreemde kolenschepen bij met een transport band voor op de neus.

Volgende stop. Bij een luxe resort (Lexis Hibuscus) in de vorm van een hibiscus bloem, gebouwd op het water, in de nabijheid van Port Dickson. De bloem is zichtbaar op de satelliet kaart vanuit de ruimte. Van dichtbij echter niks bijzonders. We mogen Port Dickson marina niet binnen. Een maand geleden is die volledig vernield tijdens een tyfoon, in tyfoon vrij gebied nog wel ?
Als we hier aan land gaan, wanen we ons even aan de Vlaamse kust. Winkels met emmertjes, schepjes en vormpjes net als thuis, kinderen bouwen forten. Enkel...het zand is vies. Niks zo mooi als ons schitterend wit Noordzeestrand.
We wandelen naar de vuurtoren, laten ons amuseren door de apen, langstaart makkaken, denk ik, mama's met kleintjes.
Terug bij de dinghy blijkt het water helemaal weg. Jak is geen amfibie of moddervaartuig. Een restaurantje op het strand en de eeuwige nasi goreng maken het wachten op hoger water aangenaam.


Komt dit je bekend voor?

Port Klang en Pangkor.
Op onze verdere tocht verandert het decor niet. Onnoemelijk veel geankerde schepen, ditmaal op de rede van Port Klang. We ankeren op een riviertje tussen twee eilanden. Aan de overkant zien we de grote kranen op een rij, een mini Antwerps havengebied.
We slapen slecht. De getijstroom draait 's nachts en drukt ons met de kont in de wind, golfjes bonken ertegen. De hele boot is een klankkast. Geen leuke muziek.

Ook volgende nacht is niet ideaal. Anderhalve mijl uit de kust lijken we wel midden op zee te slapen. Toch is het er slechts 5 m diep en moeten we nog 2 m zakken tot laag water.
Slalommend tussen vissers, het is nochtans zondag, bereiken we eerst de grote kolenhavens voor de elektriciteitscentrales bij Lumut en vervolgens Pulau Pangkor met daartegenover Pangkor Marina op een kunstmatig eiland.
Pas om 17 u, als er een zeilboot vertrekt, krijgen we een plaatsje aan de langs steiger. Het is hoog water en 2 m onder de kiel in het kanaaltje naar de marina is ruim voldoende.
We zien onmiddellijk veel masten, in het water en nog meer op de kant.
Pangkor is een bij zeilers bekende en vooral betaalbare “klus” haven.
Wij willen hier vooral onze voelhorens uitsteken. Wat kosten bepaalde reparaties en is er gespecialiseerd personeel voorhanden?


Jakker bij Pulau Besar.


In de voetsporen van Yunus.


Toen was er vast nog geen plastiek afval op het strand.


Het Noordzee achtige strand bij Port Dickson.


Met de bekende winkeltjes.


Zo zie je het Hibiscus resort op de satelliet foto. 


De vuurtoren en 


de aapjes.




Mini Antwerpen.


Kolen transport schepen.