JAKKER, a ship's journey

Positie : Puteri Harbour, Pinetree Marina, Johor, Maleisië. (01°25,084 N, 103°39,490 O) 

Waterwoestijn en veel vissers.
Als we weer helemaal uitgerust en bevoorraad 's morgens vroeg blijgezind vertrekken vanaf de Kumai riviermond belanden we in een water woestijn. Olieachtig blinkend in de zon. Geen wind, geen vissers, geen vrachtschepen of slepen. Enkel vlak, ondiep (tussen 8 en 12 m) water. Zeilen heeft geen zin, toch proberen we het bij het minste zuchtje waarvan we denken dat het zal lukken. Elke pauze in het motoren is welkom.
In de kalme nacht passeren ons een tiental vrachtschepen en uiterst langzame sleepcombinaties. We zitten nu bij een snelweg op het water, een dieper kanaal tussen de ondieptes.
De daarop volgende nacht is het de beurt aan de lijnvissers om ons te “ambeteren”. Een hele blokkade van hen. Hun boten gelukkig goed verlicht. We varen spitsroeden. Ze komen soms erg dichtbij, schijnen in onze ogen, roepen “Halo”. Af en toe móeten we wel uitwijken voor hen.
Rond zonsopgang verdwijnen ze plots allemaal naar huis alsof iemand daar het fluitsignaal geeft. Wij zien nu duidelijk onze bestemming vóór ons, omringd door rotsige eilandjes en met een tweetal jachten in de baai. Belitung !

Belitung.
Van waar we het anker droppen, zien we de enorme op en naast elkaar liggende granieten rotsblokken. Als reuze kiezelstenen willekeurig neergegooid. Heel fotogeniek. Dat is voor later.
Onze buurman nodigt ons meteen uit voor het diner vanavond bij de “Yacht Club” van Eddie. Daar verzamelen de gebruikelijke Europese, Canadese en Australische zeilers. Met steeds dezelfde, voor landrotten onbegrijpelijke, conversaties over dingen die kapot gaan aan boord, gevaarlijke situaties met FAD's en vissers, het weer !
Gezellig.

Met Indonesische Aya en Luca, een Europese zeiler en piloot, gaan we op zoek naar de canyons op Pulau Kelayang. Canyons of grotten gevormd door de enorme rotspartijen.
We verwonderen ons over dit natuurlijke kunstwerk, proberen er zover mogelijk in door te dringen.

Later, bij het inkopen in de stad, merken we dat Belitung echt wel speciaal is. Weinig vuilnis, goed verzorgde huizen met voortuintjes, zelden gezien in Indonesië.

Eddie, de onvolprezen man van de Yachtclub, levert water en diesel aan boord. Ze pompen diesel in onze jerrycans gewoon door te blazen in de volle tank, een tuinslang werkt als hevel.
In zijn restaurant genieten we van cumi cumi (pijlinktvis), udang.(garnalen) en nasi goreng.








Tyfoon Uwan brengt slecht weer.
Tyfoon Uwan over de Filipijnen echter zorgt dat we weg moeten, die tyfoon zorgt voor slecht weer zelfs tot Indonesië. In Belitung ben je nu niet goed beschut.
Verder gaat het in twee dagen naar de groen blauwe baai van Pulau (eiland) Lingga.
Vervolgens naar de beschutting van Pulau Kongka waar we in een hels onweer met veel wind, regen en amper zicht het anker droppen. Zelfs de lokale vissers vinden een nacht op deze zee te ruig en vereren ons met een bezoekje. Om de tijd te verdrijven.
Een invasie van zeven man op onze Jakker. Allemaal familie, vader en zoon, neven. Ze zijn echt geïnteresseerd en we praten zo goed en zo kwaad als het gaat. Natuurlijk moeten er foto's gemaakt en eentje maakt me vriend op facebook. De wereld, een dorp, weet je wel.

Van onze volgende trip blijven we ons de drie onweders op 6 u tijd herinneren en de talloze vissershuisjes op het water in de erg kalme baai van Mesanak. Uit de kluiten gewassen FAD's?
Bootjes brengen mensen 's avonds naar de huisjes, om te vissen ?


Zulke huisjes, met netten onder, staan hier bij tientallen in de baai. Opletten geblazen. 

Naar Batam.
De stormen nemen af en na nog enkele haltes op de Riau eilanden bereiken we Nongsa Point Marina onze laatste stop in Indonesië. Op weg hierheen moet je erg goed opletten, we naderen Singapore, het is hier ook al druk. We beleven als het ware een generale repetitie voor de Singapore Strait, één van de drukste waterroutes ter wereld.
We worden geconfronteerd met de vele zandwinningen, die het land hevig naakt rood en gekwetst achter laten. Zand nodig voor de enorme bouwwoede die hier en in Maleisië heerst.

Havenmeester Roy, een old school gentleman, verwelkomt ons in Nongsa Point en regelt moeiteloos onze Indonesische uitklaringspapieren, waar je normaal gezien twee dagen zoet mee bent.
We hebben er de tijd van ons leven. Nemen elke avond een duik in de koele pool. Maken wandelingen tussen de mooie huisjes van het resort.
Brengen een dagje zoek in Batam, waar vooral het vegetarisch buffet in de boeddhistische tempel ons kan bekoren.
Ontmoeten er een groepje Vlamingen, vrienden op catamaran El Jefe. Hun gezellige spaghetti avond zorgt voor een onvergetelijk afscheid.

Morgen wagen we ons in de Singapore Strait.


Zwaar onweer boven de groen blauwe baai van Pulau Lingga.


Fuel levering. 


Eddie geeft info over een veilige lees diepe ankerplek.


Ook vissers maken graag fotootjes.


En houden van een praatje maken.


Wandelen in de buurt van de marina.


In de boeddhistische tempel, Batam.


Het is al kerstsfeer in Nongsa Point Marina Resort.