Positie : Savusavu


De beelden zie je nog zo vóór je. De beelden van de verwoeste eilanden St. Maarten, Dominica, Barbuda en zovele andere in de Caraïben. Verwoest door orkanen Irma, José en Maria. Op mensen in Fiji, daar horen wij nu ook bij, maakt dit grote indruk.
Het cycloonseizoen (zo heten orkanen hier) in de zuidelijke helft van de wereld vangt aan binnen een paar weken. Bereid je dus maar voor !
Als je, als zeiler, het lot niet wil uitdagen, zoals wij vorig jaar toch deden, dan vertrek je. Zuid, naar Nieuw-Zeeland of Australië, of noord naar de Marshalleilanden of Papua Nieuw Guinea. Veel minder kans op cyclonen daar.

Wij kiezen voor de tocht via Tuvalu en Kiribati naar de Marshall eilanden. Uitdagingen op deze route : twee turbulente zones met onweer en squalls, de zuid pacific convergentie zone (SPCZ ) en die van de inter tropen (ITCZ). Gebieden met vochtige opstijgende lucht waar vaak buien voorkomen, troggen ontstaan, maar die soms ook dagen en weken zonder wind kennen, de doldrums.
We zullen er op één of andere manier doorheen moeten laveren.
Ons materiaal moet dus tip top in orde zijn. Daar werken we al een paar weken aan. Het lekkende voorluik gaat er helemaal uit, daarvoor moest wel even het plafond in onze kajuit gesloopt. Tony zet de schroeven opnieuw goed vast, spuit heel veel kit tussen de twee delen . Laten we hopen dat er geen zeewater meer op ons bed lekt.


Er volgt een controle van de wanten die onze mast rechtop houden. Tony zet een nieuwe kraan in de keuken, vervangt de waterfilters, vult diesel, benzine en gasflessen tot de rand. Australische dollars, waarmee ze in Tuvalu en Kiribati betalen, zijn besteld.

Blijft er nog de mega klus van het inkopen doen. We gaan immers naar een gebied waar eilandbewoners eerder van óns spullen hopen te bekomen, als de voorraadboot weer eens veel te laat is. Ik zorg dus voor een “meerdere maanden stock”. Totaal in tegenstelling met de Nieuw-Zeelandvaarders die al hun voorraden moeten oppeuzelen wegens verbod op invoer van de meeste levensmiddelen.
Maar winkelen dus.
In Savusavu is een supermarkt met brede gangen totaal onbestaand. Winkelkarretjes blijken gewoon onbruikbaar. Niet alleen zijn de winkels van 's morgens tot 's avonds gevuld met babbelende , lachende klanten lees grote brede Fijianen, er bestaan geen andere. Bovendien moet er constant aangevuld worden en blokkeren bedienden, met grote kratten naast zich, het kleine gangetje dat er nog overbleef. Geduld en blijven lachen.
Tas per boodschappentas raakt Jakker langzaam vol.

Nu nog enkel de aller moeilijkste klus : weerman spelen en een goed weervenster voor vertrek uitkiezen. Op 6 november loopt ons visum af, dan zullen we wel weg móeten !

 

Wat laatste plaatjes uit Savusavu .

 

 

 

Add comment


Security code
Refresh

Additional information