Eigenlijk heb ik er echt geen fut meer voor, we werken elke dag zo een tiental uur...maar toch heb ik mezelf onder mijn kont en achter de computer gesjot om wat te vertellen over waar we zoal mee bezig zijn.

Nu orkaan Ella uitgeraasd is, afgenomen tot een tropische depressie en ver weg van ons. Nu wij bekomen zijn van onze jetlag, blijven er geen uitvluchten meer over om niet uit het water te gaan. We vullen een officieel “haul out” formulier in. Vuda Marina laat niks aan het toeval over. Je kan niet zomaar eventjes "tussendoor" in de kraan.

Maar ik ga te snel, eerst komt de duiker om onze ankerketting, die in het midden van de “havenkom” aan een zwaar vliegwiel vasthangt, los te maken. Volgt het zware werk van ankerketting inhalen en vooral afspoelen. Na twee maanden in het water zitten er mosselen en krabbetjes op. Dat alles belandt in de ankerbak als je de ketting inhaalt en laten wij nu net àchter die ankerbak slapen. Bepaald geen prettig laat avond parfum, als die diertjes de pijp aan maarten geven. Wegspoelen dus.



Als dit geklaard is, varen we tussen de hijsbanden van de kraan en prompt gaat Jakker uit het water. De kraanman vraagt meteen om "het papier", alvorens zich voor te stellen en handjes te drukken. Afspuiten met de hogedrukreiniger is absoluut noodzakelijk. Zo erg is Jakker nog nooit aangegroeid op twee maanden tijd, ongezien.


Vervolgens rijdt de kraan met ons heel hebben en houen naar een mooi plekje in de wind, dicht bij de blauwe baai. Aan het uitzicht valt alvast niks op te merken.
Hoog genoeg opbokken zodat het roer eruit kan, want we hebben grootste klusplannen en een lang lijstje. Daarvan is het onderwaterschip met antifouling schilderen nog het makkelijkst.

 

 

 

 

 

Add comment

Security code
Refresh

Additional information