Kaaiman.
Twee mijl van Zapatilla heb je de zuidoost kust van Isla Bastimentos, met het Indianen dorp, Quebrada Sal (Salt Creek).
We zijn nog maar net op weg daarheen, als ik, in het moeraswater langs ons pad, een beweging zie. Een kaaiman, een drietal meter lang, verstopt zich snel achter een dode boom en wil zich niet meer laten zien. Een scheefgezakt bordje vertelt ons dat "Survivor Panama" hier werd opgenomen. Jaren geleden da's duidelijk.

Ngöbe Buglé indianen.
We lopen verder over het plankenpad door het moeras en bereiken zonder verdere verrassingen het dorp. De Ngöbe Buglé (één van de zeven indianenstammen in Panama) hebben een huisje ingericht om toeristen op te vangen. Bieden een aantal begeleide wandelingen aan. Ismaël zal ons meenemen langs het Kaaimanpad. Op het eerste stuk gemaakt van kopra, loop je als op kasseien. Maar het is wel vrij droog.
Eerste opdracht : inspuiten tegen de muggen. Ook Ismaël leent onze "Off" muggenspray. Dat belooft, als zelfs een indianen kind zich insmeert. Telkens we halt houden om iets van nabij te bekijken, vallen de muggen ons toch nog aan. Uiteindelijk kom ik met vijf muggenbeten thuis.


Beestjes.
In mooi Engels, hier in het schooltje geleerd, geeft Ismaël uitleg over het bos waarin hij opgroeide. Vertelt over de planten, de bladsnijdermieren ( die niet de meegesleepte blaadjes eten, ze wel kauwen zodat ze fermenteren en ze zich met de schimmels kunnen voeden), de vreemdsoortige vogelsoort die een plekje van 50 cm² helemaal vrijmaakt van bladeren en takjes en daarbij een vreemd klikkend geluid maakt.
Hij vindt zelfs de erg goed weggestopte witgezicht aapjes middenin een boom.
Een rood "opspringend" bloemblaadje blijkt de beroemde "Red Frog" kikker te zijn die enkel op dit eiland leeft. Zo klein, giftig door het eten van giftige insecten. Niet dodelijk, gelukkig.

Een aantal luiaards, waaronder een moeder met baby en een prachtige uil hoog in een boomtop, vervolledigen het beloofde lijstje. Enkel de kaaimannen zijn niet uit hun poel te lokken.

Als we afscheid nemen van het dorp zijn we plots omringd door een tiental kinderen in uniform, op blote voeten en met een schoteltje rijst en bonen. De school is uit. Ze torsen de typische roeispanen, bijna even groot als zijzelf. Moeten met de kleine uitgeholde boomstam-cayuco's terug naar hun huisje aan het water. Einde van deze schooldag.