Zo, we wonen weer voor een paar dagen met ons boot-huisje in het Spaanse Water-dorp voor cruisers.
Je zal denken :"Waarom zoeken ze steeds het Spaanse Water op?" Simpel. Er is slechts één, voor wind en golven, echt veilige ankerplaats op Curaçao, waar we bovendien van de overheid langer mogen liggen.

Happy hour boven en onder water.
Het happy hour hier, vooral dat van vrijdagavond, is wereldberoemd onder de zeilers. Kennis maken, informatie uitwisselen, roddelen, maar vooral veel Polar-biertjes drinken, is het moto, terwijl iedereen, blank en zwart, van de life muziek geniet. Heel vreemd nu hier plots mijn dochter te zien rondlopen. Die was altijd zooo ver weg.
Zij en JM hebben met een lokale Vlaamse duikinstructeur afgesproken. Die kende dit gebeuren helemaal niet.

De mooiste duikplekken, zegt hij, blijken aan deze kant van het eiland te liggen. Onze Jak zal het geweten hebben. Zij brengt ons feilloos naar buiten op zee. Langzaam, natuurlijk, met vier personen en twee duikuitrustingen. We duiken nl. per paar elk de helft van de lucht uit de fles op. Handig. Telkens wacht één paar duikers aan de oppervlakte op de anderen en pikt hen weer op.

Het onderwaterlandschap is hier verrassend anders. Veel overhangen, inhammen en grotten, vooruitstekende kapen onder water.... veel vis, maar niet de grote jagers waar we steeds naar zoeken.

En dan is er natuurlijk ook nog ons geliefde tugbootje.

 

tugb (3)

 


Boodschappen en uitklaren.
Maar we willen verder. Dus vandaag : inkopen doen. Dat eten valt nog wel mee. Maar man, wat drinken vier mensen veel in de tropen. Bij zo een dorstig weer vliegt de cola (vooral door het mannelijk deel van onze crew gedronken), het bier, de wijn er vandoor. Er worden oplossingen gesuggereerd : één watertank van 220 liter met cola vullen? Maar hoe koel je die dan..?? Grapje!
In plaats daarvan dragen we ons te pletter aan flessen met drank. Gelukkig heb ik een paar muilezeltjes bij.

Namiddag is er weer de verplichte rit naar de stad. Naar douane en immigraties om uit te klaren. In het rustige Willemstad zijn duizenden cruiseschip toeristen neergestreken. Moeizaam en bezweet hossen ze door de stad op zoek naar het ultieme koopje.

Na een dinertje bij Maxim's aan het water, we worden nog net niet volledig opgegeten door de muggen en de geur van muggenmelk hangt boven ons tafeltje, zijn we klaar voor ons vertrek morgen.