Zeeland in de herfst…zo voelt het een beetje aan met al die depressies op een rij. We eten al een paar avonden binnen. De regen geselt het dek. We maken duizelingwekkende zwaaien achter het anker terwijl de wind huilt. Eén ding klopt er niet…kleren hebben we niet nodig.

Happy hour
Dinsdagavond is het gelukkig droog. Happy hour @ Normans bar bij de vissers, een must voor alle cruisers in het Spaanse Water, kan doorgaan. Een paar gebruikte zeilen, gespannen boven onze hoofden, dat is het dak van het terras. Het lekt als een zeef.

Tony is genezen dus we zijn ook van de partij bij de altijd reuze gezellige babbelavond.
Vandaag is er ook heel wat jong volk. Tijdens de kerstvakantie op bezoek bij ouders of grootouders op de boot. Er worden nogal wat internationale banden gesmeed. De ouderen kijken toe en zien dat het goed is.
Eerlijk, als je eens goed rondkijkt op de ankerplaats, is meer dan de helft van de cruisers over de zestig jaar. Een stelletje grijze ouwe knarren, die zeilers.
Ze maken het dan ook niet te gek laat. Om tien uur zijn we thuis, net op tijd voor de volgende zware bui.

 

 

PC220867 (Medium)

 

Straks wordt Normans bar overspoeld door cruisers tijdens happy hour.

 

PC220870 (Medium)

 

Verzopen Curaçao.

 

Kleine storm.

En het is nog niet gedaan, woensdagochtend wekt een kleine storm ons. Je ziet de schepen rondom je amper nog, de lucht is helemaal wit van de regen. Opvangen maar dat water. Waterzakken leeggieten , we hebben er een dagtaak aan.
Of toch niet helemaal, we gebruiken onze tijd nuttig en vernissen het hout van keuken en kaartentafel.

Als het even droog is, strekken we de benen. Een mens beweegt sowieso te weinig op een boot. We wandelen naar de beach club en naar Fort Beekenburg.

 

 

 

PC220873 (Medium)

 

Durf ik van de ladder op het dak van het fort stappen?

 

 

PC190857 (Medium)

 

Zanzibar beach.

 

Sked

Donderdagochtend  :  bakken water, alweer. Toch lukt het eindelijk een praatje te maken met “radio-liefhebbend”Limburg. Tony, Gerard, Genaro en Jos (van NOL)  zijn van de partij. Al horen we niet iedereen even goed, het doet enorm deugd aan ons hartje.

De propagatie (de voortplanting van radiogolven in de ether) was vreselijk slecht de laatste tijd. Hoe hard iedereen ook riep, niks was er te horen.  Zelfs mails binnenhalen, was pure frustratie. Een gecrashte laptop het enige resultaat.
Een ander tijdstip en andere frequentie ( = een sked) brengen raad en vandaag geschiedt het wonder opnieuw, we kunnen via de radio praten met mensen zo’n 8000 km van ons vandaan.

Maar ongetwijfeld hét moment suprème van vandaag. Een meer recent wonder : skype. 
Vlak vóór hij in bed moet, brabbelen we met Lyam.