Tevreden veeg ik mijn mond af. Dat was nog eens lekker, zeg. Verse langoest Belle Vue. Chique naam voor gewoon : langoest in de pot met de groentjes die ik nog over heb, na 11 dagen zonder inkopen.

Het beestje hebben we gescoord via ouderwetse ruilhandel met de visser, Luis, die hier samen met zijn zonen een tijdelijk optrekje heeft op één van de eilandjes van Aves de Barlovento.

Een stripje pijnstillers, voor een vriend van Luis, die gevallen is (?), en een fles limonade en over ons avondeten hoeven we ons geen zorgen meer te maken.

Ik bak nog wat gekookte yamwortelstaafjes in een bodempje olie : heerlijke frietjes, geloof me.  De geur van "langoest op de barbecue" waait over van Godot, Luis was ook bij hen op bezoek.

 

Wij zijn toch nogal verwende stinkers. Vandaag verruilden we het ene prachtige eiland voor weer een ander. Adios Archipiélago Los Roques. Hola, Isla Sur, Aves de Barlovento.

Pelikanen die zich kamikazegewijs loodrecht naar beneden gooien, recht op hun prooi, zijn hier minder talrijk. Welkom in het rijk van de Roodpoot Jan Van Gent. De mangroven stikken ervan. Bomen zitten vol en bij zonsondergang komen van alle windstreken nog meer van die gekke vogels aanvliegen. Felblauw masker en snavel, maar vooral ...rode zwempoten. Sneeuwwitte tieners vallen het meest op.

 

De eilanden zelf... niet meer dan een uitgestrekt mangrovengebied op een joekel van een rif. Overweldigend! Mijn superlatieven raken stilaan uitgeput. We proberen met onze Jak niet verloren te varen in de vele kanaaltjes tussen de mangroven, kanaaltjes spetterend van de visjes. Twee spartelen er al op de bodem van Jak, zomaar aan boord gesprongen. We gooien ze terug. Op Jakker wacht een beter diner.

En na het afwassen genieten we van de stille, pikdonkere nacht. Zelfs de puri-puri laten ons vandaag rustig de immense sterrenhemel bewonderen. Af en toe klinkt het hese gekras van een booby wiens gebuur te dicht bijkomt.