Zijn we nu toch met vakantie? Rustig kabbelen de dagen voorbij. Toch nadat Tom en zijn ‘bemanning’ met de nodige commotie vertrokken zijn.

Nadat ze nog even bij ons gedag hadden gezegd, dachten ze gewoon los te gooien en weg te varen. Niet dus!
Het dikke touw van een naburige boei had zich rond de schroef van de Alegria gedraaid. Toen Tom de motor startte, ging het helemaal fout. Geen beweging meer te krijgen in die schroef. Tony, met zijn duikfles en ademautomaat, moest eraan te pas komen én het kersvers in België aangeschafte prima duikmes. Als boter sneed dat mes door de mannenarm dikke touwen.
Met een uur vertraging (en wij met een wijnfles extra) konden we hen toch uitzwaaien.

 

P5182391 (Medium)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nu is dus de ‘rust’ weergekeerd. Ook de boot uit Rio de Janeiro vertrok vannacht. De ‘opstapster’ moet op 24 mei het vliegtuig halen op Antigua. No problem, zou je zeggen, ware het niet dat ze geen motor hebben (hij spaart voor eentje ) en dus alles zeilend moeten afleggen. Hoelang doe je er dan over? Geen idee. Er is nog steeds heel weinig wind. Dus vertrekken zij!

Wij doen wat uitstapjes. Zoals vroeger op reis, geniet ik nog het meest in de busjes tussen de lokale mensen.

 

P5192393 (Medium)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We rijden naar Portsmouth, waar niet minder dan vier niet opgeruimde scheepswrakken op het strand liggen. De stad stelt niet veel voor.  Was eens de hoofdstad, maar werd verlaten voor Roseau omwille van de moerassen die voor malaria, gele koorts en andere dodelijke ziektes zorgden.
We willen de Indian River  (genoemd naar de Carib, de oorspronkelijke bewoners van de Caraïben) bezoeken. Gidsen roeien je (motor is verboden in dit natuurpark)  tussen de enorme ‘bloedhoutbomen’  (hun sap is rood als bloed). Overal enorme krabben, reigers en leguanen.  Ook hier weer heeft men gefilmd voor de ‘Pirates’. Tweede film, het bezoek aan een boze heks…

 

P5192425 (Medium)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een ander tochtje voert ons naar het dorp vlakbij Sunset Bay. We babbelen met de enorme mama die ons een zoet drankje verkoopt. We eten geroosterde banaan, wandelen een eind langs de rivier. De natuur wacht zelfs niet tot de laatste huizen om het heft weer stevig in handen te nemen en alles te overwoekeren.
We proberen de enorme mangobomen wat te verlichten van hun enorme last aan vruchten.

‘s Avonds lezen we wat bij op de websites van bekende ‘vertrekkers’, doen enkele mails.
Maar vooral, genieten van de lekkere keuken en het gezelschap en de verhalen van Roger en Marcella.

 

P5202457 (Medium)