Verzonden met WL2K

 

Stoere meiden hebben we aan boord. Sportduiksters. En wat willen die? Duiken op zoveel mogelijk verschillende plekken in de wereld. Portugal bijvoorbeeld.

 

Na een dagje sightseeing in Lisboa en een avondje in een loungebar met Inês, Gil en Francisca bij de Docas , the place to be in Lissabon, vertrekken we dus vanmorgen richting Sesimbra, thuisbasis van een aantal duikclubs.

 

Rustig motoren we richting Atlantische Oceaan langsheen de monumenten van de Taag, want geen wind. Kans genoeg voor de meisjes om vanaf het water alles te bewonderen.

Spijtig, Lut moet dit missen. Het water van de Taag is te diep of te breed.

 

We voelen stilaan de deining. Rustig de tijd om aan te passen, toch. Als eindelijk de wind komt opzetten, sturen Karen en Ellen om beurt de Jakker. Genieten .

 

De tocht is compleet als ook nog een aantal leden van de 25 koppige familie van bottle-nose dolfijnen, die hier in de Rio Sado leven,  in onze richting zwemmen.

Ze wagen zich weliswaar niet vlakbij, maar zijn toch heel goed te zien.

 

Het uitzicht nadat we Cabo Espichel gepasseerd zijn, is prachtig.  Een steile wand met veel holen en grotten, kleine strandjes daartussen.

"Daar gaan wij morgen duiken" , hoor ik Karen en Ellen denken.

De wind geeft er een extra lap op.  Omdat Ellen aan het stuur staat?

 

In de haven van Sesimbra, berucht om de valwinden, meert captain Tony de Jakker vakkundig af aan de steiger. Onze vrouwelijke crew legt de boot vast.

 

Een afspraak met de plaatselijke duikclub is snel geregeld. Afspraak : morgen  14 u.

 

En nu naar het stadje om krabben te eten met de ganse familie. De klassieke hamertjes, waarmee je deze diertjes te lijf moet gaan, worden verstrekt. Smullen geblazen.

 

Doodmoe vallen we in bed na een luidruchtige avond.

 

Morgen gaan we gewoon verder.

 

 

En er staan nieuwe foto's van Portugal en het bezoek op de website.

 

 

JSN Mini template designed by JoomlaShine.com