Druk, druk. Wereldzeilers hebben er ook wel eens last van.

Zus, Rita, en schoonbroer, Jorge, de Portugezen, zijn voor een paar dagen extra vakantie naar hier (Combarro - Ría de Pontevedra)  komen rijden.

En als zussen elkaar een tijd niet gezien hebben, dan wordt er nogal wat afgebabbeld, je kent dat.

Minder tijd dus voor de blog. Maar, ik beloof het, dat maak ik later goed.

Nu bereiden we de Jakker voor voor een dagje familievaren, Stefanie en Bert zijn er immers ook nog.

Een trip naar Isla Ons wellicht !

 

 

 

Verzonden via WL2K

 

 Pet af voor de Spaanse gezondheidszorg! Het snelste doktersconsult ooit en gratis.
Stefanie, het toekomstige moedertje, heeft last van een blaasontsteking. Gevaarlijk voor zwangere vrouwen zo waarschuwen zus, verpleegster, en schoonbroer, dokter, ons.

 

Dus vanmorgen vroeg op en op zoek naar een Centro de Saude. Voor we het wisten, stonden we alweer buiten. Half negen, de stad ontwaakte nog maar pas.
Inschrijven, voorbij alle wachtende patiënten, verwezen naar de eerste verdieping. We hebben amper tijd om rond te kijken. Meteen aan de receptie krijgt Stefanie al een (plas)potje toegestopt. Ze laten er hier geen gras over groeien. Resultaat moeten ze zien.
Doctor José, een biljart-fanaat, kent België. Brugge, Mechelen, Amberes (Antwerpen). Ceulemans. Hij praat met veel animo, stelt Stefanie gerust en bezorgt een antibiotica voorschrift.  Als we willen betalen, maakt hij een vliegen-verjaag gebaar en kijkt wat afkeurend :"No!"
Muchas gracias, doctor José.

 

Later bij de Pharmacía moeten we maar ? 7 betalen voor vier doosjes medicijnen. Emigreren naar Spanje, het overwegen waard?
Misschien, als de Spanjaarden maar zo luid niet waren! (Sorry, Claudio).

 

Gisterenavond nog. Welk religieus feest ze vierden, we hebben er het raden naar en ik kan niet op internet om het te googelen. Maar er was een processie waarin een zwaar beeld werd meegedragen en op het plein vóór het kerkje werden honderden vuurwerkbommen afgestoken. Het oorverdovend geluid weerkaatste tien keer harder tegen de heuvels rondom. Ze bleven maar doorgaan. Veel later hoorden we gelijkaardige geluiden van de overkant van de baai.

 

Houden wel van wat herrie, die Spanjaarden.

 

 

Verzonden via WL2K

 

Steeds weer is het een verrassing.
We staan vroeg op, vertrekken bij het eerste licht, hier is dat rond half acht. Er is erg veel wind. 's Morgens, pas uit bed, lijkt die nog harder te waaien. De zon heeft de enkele wolken nog niet kunnen wegbranden, het ziet er allemaal niet zo uitnodigend uit. De haven slaapt nog. Vertrekt er nu niemand anders?
Maar één keer op zee, zie je hier en daar t
och steeds, verrassend, collega's. Witte zeiltjes, mijlenver kan je ze zien. "You never (walk) sail alone!", denk ik.

 

Vanmorgen was het niet anders. Vertrokken uit Portosín met als doel de volgende Ría, de Arosa. Met een puntje van de genua uitgerold, stoven we er vóór de wind vandoor. Als die wind maar niet té erg toeneemt. Minder zeil kan bijna niet meer. Laatste mogelijkheid : voor top en takel (= zonder zeilen).

 

Maar dan neemt in de buurt van Cabo Corrubedo de wind drastisch af en, zoals zo vaak, eindigt onze tocht op motor. Op de ankerplaats in de buurt van de haven van Pobra do Caramiñal (Pueblo de Carmiñal in het Spaans) worden we al verwelkomd door een vuurrood kite-zeil. Over de weg ben je hier duidelijk sneller.

 

Het is hier echt zondag. Jet-ski's, motorbootjes allerhande, zeiljachten, iedereen moet het water op bij zulk mooi weer. En inderdaad het water is hier warmer.
Als we voor het eerst sinds de Grevelingen rond de boot zwemmen, krijgen we eindelijk het echte vakantiegevoel.

 

In ons geval : vertrekkersgevoel. Immers : geen vakantie, zonder werken!

 

 

 

Met duizenden waren we in Santiago de Compostella. Groepen jongeren op een speciale bedevaart van overal in Europa met rode, witte, blauwe, groene T-shirts en dito petjes zingend, handenklappend, stappend achter hun eigen vlag aan.

Wat een speciale ambiance!  Maar ook erg vermoeiend.

We zijn in de kathedraal geweest. Indrukwekkend. We hebben de wierookpot gezien die over de hoofden van de mensen door de hele ruimte wordt gezwierd bij speciale gelegenheden. De pilaar, waar je over moet wrijven om je bede kracht bij te zetten, is helemaal afgezet met hekken. Je mag er nu niet meer bij. Een maatregel genomen sinds de Mexicaanse griep. Dan maar in gedachten onze wensen geformuleerd.

En we hebben er écht wel een paar......  zopas bereikte ons het nieuws dat mijn pa is geopereerd aan een darmperforatie en dat hij op intensieve zorgen ligt.  En dan is daar nog de nieuwe baby en onze reis en .....

De Heilige Jacob, mijn patroon, mag daarboven wel een beetje zijn best doen voor ons.

 

Morgen gaan we weer verder proberen te zeilen naar de volgende Ría de Arousa. Bert en Stefanie volgen met hun Happy Herk.

Ondertussen kan je hier kijken naar onze laatste foto's.

 

 

 

 

 

 

Zeilen, het hoeft niet per se een verplaatsing te zijn van A naar B. Nee, je kan het ook gewoon voor de fun doen. Dus hebben we vanmiddag de touwen losgegooid voor een paar uurtjes spelevaren, samen met Bert en Stefanie.
Bert kon zijn hart ophalen met het sturen van de Jakker in de steeds toenemende wind. Hoe meer de boot overhelde, hoe breder zijn smile.

Stefanie heeft haar kennis van het zeilen weer bijgespijkerd. Oploeven, afvallen, fokkeschoot, grootschoot, die begrippen hebben geen geheimen meer voor haar.  Ze imponeerde ons met de kracht  en snelheid waarmee ze de genua inhaalde.
Prima zeilmaatje, dat nu ook weet dat niet alle kikkers*  groen zijn en kwaken!

De prachtige dag sluiten we af met een barbecue bij hun busje dat geparkeerd staat tussen de eucalyptussen dichtbij de haven van Portosín.
Maar eerst even zwemmen aan het strandje vlakbij, want warm dat het is. Ja, vergeet het maar. Enkel Bert, ijsbeer als hij is, heeft zich even in het water gewaagd. Vreselijk, zo koud!
Een klein schoonheidsfoutje in de mooie zeildag onder de blauwe lucht, op het azuren water met de groene bossen en bergen als toeschouwers, wie maalt daarom.

 

* Kikkers zijn klemmen (op het dek van boten  bijvoorbeeld) waarop je touwen belegt (vastmaakt).

 

JSN Mini template designed by JoomlaShine.com