Wat zullen we vandaag eens gaan doen?

Gisteren wisten we het wel. Tony ging Jefke opereren aan zijn koolborsteltjes. De salon werd tot operatiekwartier gepromoveerd. Karen haar kajuit, tijdens onze reis de volgepropte “berging”, moest leeggemaakt om achteraan helemaal onder in het achterschip de patiënt te kunnen evacueren.
Gevolg : Jakker compleet overhoop dus wij, Karen en ik, moesten verdwijnen.
Met de bus naar Los Cristianos, dan maar. Shoppen, terrasjes doen, genieten van de zon en elkaar en vooral heel veel babbelen.

We waren wel iets té vroeg terug maar de operatie was geslaagd, de patiënt was teruggeplaatst, de testen volop aan de gang….de rommel helaas nog niet opgeruimd.

Maar dat was gisteren.
Vandaag willen we, hier ergens in Las Galletas, tussen de rotsen gaan snorkelen. Een ideaal plekje moet niet al te moeilijk te vinden zijn. We gaan op zoek.
In het begin van de paseo maritimo is er te veel branding, aan het einde ziet het er perfect uit. Met rotsen is er een dam opgeworpen, daar is kalmer water, een strandje. Maar onze afvalwaterexpert vertrouwt het zaakje niet. Die dam is er niet voor de zwemmers. Die dam camoufleert heel handig een buis. En wat komt er daar uit die buis? Juist, ja, str….
Blauwe wimpel voor Las Galletas? Stront, ja.

Over de lavastenen zoeken we ons nog een weg verder langs het strand. Opgepast, je doet je gemeen pijn als je over die losse blokken valt. Nee, hier gaat het ook niet lukken. Je kan niet in het water geraken, te steile rotsen. “En kijk, dat bruinig schuim daar,” klaarmeester Tony, “ heeft altijd te maken met vervuiling door riolering“.

Verdorie, lopen we hier met onze zwemvliezen en snorkels voor niks te ploeteren tussen de lavablokken.  Helemaal naar de andere kant dan maar, naar het natuurreservaat. Uiteindelijk lukt het dan toch een kijkje te gaan nemen onder water.

Op de valreep toch nog een geslaagde snorkelexpeditie en .....duidelijk nog werk aan de waterzuiveringwinkel van Las Galletas.

 

 

 

PB111287 (Medium)

PB111289 (Medium)PB111291 (Medium)

 

 

 

 

 

 

 


 

 

Vandaag was weer een duikdag voor Karen. Dit keer met onze ‘uitrusting’, in de baai van Los Cristianos. We hebben namelijk een fles lucht van Hasselt aan boord, een slang van 10 m en een ademautomaat zodat Tony onder water werkjes kan opknappen. Alle drie zijn we onder water een kijkje gaan nemen, we laten de fles immers toch weer vullen in Las Galletas. Mooi om Jakker in het glasheldere water te zien liggen. Karen heeft geweldige foto’s genomen….maar…. eenmaal uit het water gaf het fototoestel een error melding en geen foto's.  Een andere keer dan maar.

Op weg terug naar de haven merkte Karen, die het grootste stuk stuurde, toen ze Jefke, onze stuurautomaat, even opzette, dat die af en toe serieus haperde.
Oeps, die moet wel bollen, als we de oversteek willen maken. Ok, we hebben Windpilot Pierke die het meeste werk zal moeten leveren, maar als we op motor varen, lukt dat niet.

Weer werk aan de winkel voor Tony morgen.  Vakantie?? Wie sprak er van vakantie?

 

 


PB071248 (Medium)

PB091257 (Medium)PB091253 (Medium)

 

 

 

 

 

 




 

 

Karen ligt uitgeteld op de bank.
Moe ben je na een tweetal duiken. Het is altijd zo een gesleep met flessen, lood , trimvest. Dan je pak aanwringen en deze keer ook nog een sportief tochtje met de rib voordat je in het water ligt. Duiken het vergt wel wat van je lichaam.

Maar ze heeft heel grote groupers (zeebaarsen) bezocht die in hun huisje zaten, een holte in de lavastenen. Trompetvissen, sting rays, een mega koffervis met bolle ogen als van een tekenfilmvis.
En té-veel-om-op-te-noemen andere visjes.

Toch ook altijd een oefening in vertrouwen op een buddy die je van haar noch pluim kent. Samen met een groepje mensen duiken die je nog nooit in je leven zag.

Ze heeft het toch weer gepresteerd en kan het in haar logboek noteren.

 

 

PB081034 (Medium)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

Las Galletas.
We liggen nog steeds in die gezellige, kleine haven. Hier hebben we een plekje en zijn we welkom. In de haven van San Sebastian, La Gomera waar we graag heen wilden, ligt alles propvol.
Paasvakantie 1996 waren we hier ook al eens met de kinderen.
Las Gallletas grenst aan Tenbel en Vlaams hoor je overal. Maar het vissersstadje heeft toch zijn Spaans karakter behouden. Je kan er Leffe drinken en mosselen friet eten, dat wel. Maar je hebt ook de vele leugenbanken met oude Spaanse mannen die luid de gebeurtenissen van de dag bespreken. Er zijn de viskraampjes. De Spaanse restaurantjes. De cafetaria’s waar je ‘s morgens om 8 u al een koffie kan drinken aan de bar.
Er is ‘de golf’ waar surfers hun hart ophalen, Bert!
En er is vooral, aan de andere kant van de haven, het natuurreservaat. Een prachtig wild gebied bezaaid met euphorbia’s en andere cactussen. We maken een prachtige wandeling er doorheen en gaan een kijkje nemen bij het gestrande jacht aan de vloedlijn.
Staan even stil bij hoe de mensen tot het laatste ogenblik moeten gevochten hebben en uiteindelijk de strijd verloren.
Hopelijk behoedt Neptunus ons voor zulk een lot!

 

 

 

PB071031 (Medium)PB071032 (Medium)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

Er is geen ontkomen aan. Ze rukken op.
In Marokko zagen we ze af en toe op straat. In Las Palmas was vooral de kaai hun speelplaats. Maar nu zitten ze vlakbij. Het zijn kleintjes, maar wel een heel nestje ervan. Op onze vingersteiger. Kakkerlakken!!
Vanavond zien we ze voor het eerst. Natuurlijk, want ‘s avonds worden ze actief en beginnen ze rond te crossen.
Ja, wij hebben ook zo een plastieken bak waar we de slippers in flikkeren als we aan boord stappen. Tony, de zeeman, vindt dat zever. Die beestjes hebben toch ook vleugels, kunnen dus aan boord vliegen. Hoe ga je ze tegenhouden als ze nota bene op een paar centimeter van de boot rondhollen?

Ik heb al een voorraadje spuitbussen, poeders en lokdoosjes aangelegd.
Maar één keer aan boord, krijg je die gasten heel moeilijk weer buiten. Dat vertelt iedereen.
Op een uitnodiging van ons hoeven ze dus niet te rekenen.
En als we toch bezoek krijgen, tja, dan heb ik weer iets om over te schrijven.

Intussen zal ik toch nog maar eens alle ruimtes onder de vloerdelen controleren ….op doorgeroeste blikjes onder andere. Vorige week had ik daar een cultuurtje van bier uit een ontploft blikje over het hoofd gezien. Dat schimmelig sfeertje daar zou onze ‘vriendjes’ zeker wel aanstaan.