Verstuurd met WL2K

 

Ik heb je nog een geheim te vertellen. Tony heeft kieuwen... of toch iets gelijkaardigs. Hoe kan hij anders zo lang onder water blijven? Hij snorkelduikt naar het anker, haalt ketting onder de rotsblokken vandaan... en ik sta aan dek en wacht tot hij eindelijk weer verschijnt.
Zou zijn sterrenbeeld "vissen" daar iets mee te maken hebben?
Handig is het natuurlijk wel.

 

Als een vis in het water, zo zet hij ook met gemak twee nieuwe anodes. Niet makkelijk hoor, de twee helften over de schroefas plaatsen, een klein schroefje erdoor steken en met een moertje vastdraaien. Daarvoor gebruikt hij dan wél 100 bar lucht uit onze duikfles. Nog even oefenen en hij hoeft ook die niet meer.

 

Dat plonsen in het water was meer dan welkom na onze tocht van vanmiddag.
Afgebeuld hebben we ons. Die van Lanzarote zeggen : "Op La Graciosa moet je je schoenen uittrekken en de wereld vergeten." Ik heb, tegendraads, wél mijn stapschoenen aangetrokken en drie kwartier in de hitte geploeterd naar het enige dorpje, Caleta del Sebo. Er is immers geen weg, enkel zand, stenen en prachtige doornenstruiken.
In het supermarktje, waar je je kont niet kan draaien, hebben we wat groenten en fruit gekocht.  We zijn gaan eten in een charmant restaurantje waar vooral locals komen.


Wifi hebben we niet kunnen ontdekken, of jawel, de bar met wifi spot is 14 dagen gesloten.

 

's Avonds hebben we nog urenlang bij het licht van de halve maan in de kuip gezeten. Dat unieke uitzicht op de vulkaankegels, de hoge wand van Lanzarote, het strand vlakbij wil je in je hoofd saven om nooit meer te deleten!