Verzonden met WL2K

 

Boenk, boenk, klinkt het door de hele boot. Golven spatten tegen de spiegel. Golven die zich op het kleine stukje binnenhaven, achter ons, opbouwen. Een mini-zee. Aan de grote tafel op de laptop werken, kan niet, de trillingen van de mast doen het scherm vibreren.
Ja, de noordenwind fluit ook hier in Sines met een fikse 6-7 bf door het want. Frisjes man!

 

Vanmorgen om 5 u, toen we wilden vertrekken, eerst nog een laatste weersvoorspelling binnengehaald. Die garandeerde een aanwakkerende noordenwind 6 bf  in de loop van de dag, met 7 bf aan de kapen. Vooral als Cabo de São Vicente op je te wacht, denk je dan eerst wel even na. Het "buikgevoel" van Tony zei : "Jakker blijft liggen" en aldus geschiedde. Wij heerlijk terug in bed.

 

Goeie beslissing, blijkt nu. Liever een middagje klussen dan jakkeren rond de kaap.
Tony installeert de radio met USB aansluiting, uit Bert zijn busje. Oneindig veel muziek kunnen we nu beluisteren. Hij plaatst tevens een nieuw 12 V stopcontact.

 

Ik werk verder aan de vlag van Marokko, verzin een tekstje, lees de pilot met aanwijzingen voor het volgende stuk van onze tocht.

 

Vanmorgen waren we in het oude Sines. Mooi stadje, weinig toeristen. Wifi vind je hier niet, tenzij je veel betaalt. Maar in de bibliotheek registreren ze ons via voornaam en leeftijd en dan kan je een halfuurtje surfen.  Net de bib van Genk, compleet met een klas rumoerige kinderen met juf.
We weten nu dat je voor Marokko, als Belg, geen visum nodig hebt. Hebben ook al flink wat info over de havens daar.
Nu enkel wachten op "fair winds" zoals ze ons dat steeds wensen.

 

Als we van de avondwandeling terugkomen, is de oude 79 jarige Noor, onze buurman, zijn voorzeil aan het klaarleggen voor morgen. Hij wil, met zijn 9 m lange zeilboot, naar de Canarische eilanden vertrekken. Daar komt zijn vrouw hem vervoegen.

 

Zou het er morgen toch inzitten dan?