Verzonden met WL2K

 

Oor-ver-dovend! Alles-over-heersend! Kippenvelmomenten! De bombos van Viana do Castelo.

In de voormiddag zijn ze er aan begonnen. Een optocht door de stad van verschillende trommelkorpsen, nee, bombos, want geen vergelijking met onze trommelkorpsen mogelijk.
De trommels zijn nl. reuzengroot en worden met een enthousiasme beklopt.  Jongens toch. Ze stoppen op gezette tijden, keren zich naar het volk en geven een extra concert ten beste. Steeds harder, feller, sneller dan de concurenten dingen ze naar het applaus van het publiek.

De stoet eindigt op de Praça da República, waar rond de fontein wordt gestapt. Hetzelfde stramien. Elke groep trommelaars, in een andere outfit, zweept zichzelf op tot steeds hardere klanken, moeilijkere zwaaien van de trommelstok, snellere ritmes. Al dat ritmische lawaai samen op één plein.  Het dreunt in je ingewanden. Ook hier willen ze indruk maken op het publiek. Verbeten, sommigen met duidelijk plezier, moe ook al, zwetend in de ongenadige zon.

Ik wil wachten tot het stil wordt op het plein...vergeefs, ze weten van geen ophouden. Lang nadat ik terug op de Jakker ben, hoor ik ze nog in de oude stad.

Ook namiddag, als ik aan de oever van de Rio Lima tussen de honderden mensen kijk naar de talloze vissersbootjes die een processie vormen achter de boot met het Mariabeeld,  hoor je de bombos nog.

Een aspect van de folklore van de Minho om niet snel te vergeten.