"Is het nog ver?", dé klassieker van de kinder-faq tijdens, of beter, al vlak bij het begin van een reis. Die vraag zullen we nu maar zelf stellen, zeker.  " Enne,  ja, het is nog heel ver !! Zo'n 340 mijl."
Maar we hebben er zin in.
Daarom zaterdagmorgen vroeg uit de veren en hup, richting dieselpomp. We verwachten perioden met weinig wind en dan kan onze tank maar beter vol zijn, zodat we met een gerust hart kunnen motoren.

Verdorie, met dat tanken is het toch ook altijd wat!! De 24/24 pomp, waar ze hier zo trots op zijn, doet het niet. Op het schermpje lees ik dat het programma zich aan het initialiseren  is.  Pf, telkens opnieuw zeker. Weet je wat hier nodig is? Ne goeie, ouwe reset.....  Tja, dat kan enkel gebeuren via het havenkantoor. Wachten dan maar tot die mannen aankomen. Intussen is er wel tijd voor een mooie QSO met Tony, ON6TM en Jos, ON3JF.
Na hun wensen voor een behouden vaart zijn we d'er dan eindelijk klaar voor.

In de grote baai van Camaret staat nog een vervelende houle van de voorbije stormdagen, zeilen kan je dan haast niet. Bij elke grote golf klapt de wind uit je zeilen, om zich daarna weer te bollen met een enorme, misselijk makende knal.  Op motor dus.
Maar één keer vrij van de rotsen en hindernissen voor de kust gaan de zeilen omhoog. Hoog aan de wind kunnen we een koers aanhouden richting La Coruna, koers die ons slechts een klein tikje naar de Franse kust verzet. Morgen kunnen we dat bij een wellicht andere windrichting herstellen.

Om beurten proberen we al een dutje te doen om straks niet te moe aan de wacht te beginnen. Overdag volgen we niet zo een strak wachtenschema. Wie zin heeft, gaat wat slapen of een karweitje opknappen. 's Nachts houden we ons aan drie uur op drie uur af. Omdat ik tevoren goed had kunnen slapen, vang ik aan om 23 u. De zon is dan wel onder maar de prachtige kleuren van het laatste licht houden me nog een hele tijd gezelschap. Dan is daar de halve maan en de miljoenen sterren. En het fosforiserend schuim van de golven. Miljoenen kleine organismen die flonkeren in de nacht. Je weet niet waar kijken. Rond je natuurlijk, want we zijn niet alleen. Een aantal vissersschepen houden de spanning erin. Komt die achter of voor ons door? Maar wij zeilen, dus hij moet maar uitwijken. Maar belemmeren zijn netten hem niet daarbij en  moet hij wellicht die koers blijven volgen? Komt er nog bij dat je in het donker afstanden bepaald moeilijk kan inschatten.
Mijn truukje : ik houd zo een kaper op de kust een tijdje niet in de gaten. Als je dan nog eens kijkt, kan je beter beoordelen wat hij van plan is. Of tenminste zo voel ik dat toch aan!

Als Tony in de pikdonkere nacht van mij overneemt, ben ik blij in ons. door hem voorverwarmde, zeebedje te kunnen kruipen. Een bank van de zithoek, goed afgesloten met zeildoek. Je ligt er echt muurvast.

Nu, terwijl ik dit schrijf, zijn we al een flink eind opgeschoten. Er zit hier een duizelingwekkende diepe 'kelder' van 4750 m onder ons. Een klein uitgevallen Mont Blanc zou hier gewoon verdwijnen. Het is die diepte die op een afstand van ongeveer 30 mijl plots terugloopt tot ongeveer 150 m die voor de gevreesde houle zorgt. Theorie van golven, zoiets als branding op een ondiep strand.

Maar onze vriendjes de dolfijnen die voelen zich hier als een vis in het water. Plots zijn ze d'er. Een kudde? Nee, geen school, want geen vissen.

Wat zijn dat snelle zwemmers, zeg.  Ze komen echt van achter de Jakker aangezwommen met hoge snelheid, nieuwsgierig kijkend vlak langs de boot, ademend als een zwemmer. Buitelen over elkaar heen, springen uit het water, zwemmen voor de boeg.
Niet alleen vlak langs de boot, ook verder op zee. Overal zie je groepjes van 5 - 6 van die Flippers jagen en springen. Grijze dingen op de witte golftoppen,
Prachtig!

Fotootjes maken van die gasten, dat is een ander verhaal. Razendsnel dat ze zijn. Tientallen foto's van .......... enkel water, hebben we. Maar ook een paar goeie, hoor.

Die zijn voor later. Nu eens kijken of ik dit tekstje doorgestuurd krijg naar Karen zodat ze het op de site kan zetten.

Internet op zee ...... zou dat nog ooit kunnen????