Al wel eens het geluid gehoord van een jachthaven bij windvlagen van 8 bf?
“Horen en zien vergaan!” : die uitdrukking moet haast wel in een haven geboren zijn.

Oorverdovend lawaai. Huilende wind in het want, zovele toonaarden. Vallen die slaan tegen masten. Vervaarlijk gekraak van touwen. Harde snokken aan die touwen, als willen de boten zich losrukken. Binnen verlies je gewoon je evenwicht. Dit is erger dan op zee, want telkens opnieuw totaal onverwacht.
Golven staan in de haven.  Het begint te regenen . Donker wordt het ook. Erger dan nu kan niet meer. Het is hoog water en deining en wind hebben vrij spel.
Dit is echt geen simulatie, zoals een paar maanden geleden bij GetWet.

Mannen met zorgelijke gezichten lopen rond op hun boten. Touwen in de hand. Alles wordt uit de kast (bakskisten) gehaald om de boot nog beter vast te leggen. Extra stootwillen om schokken op te vangen.
Jakker doet vrolijk mee met deze macabere dans aan de steiger. Ook wij hebben extra touwen, er ligt immers nog een boot aan ons vastgemaakt.

Ok, alles zo goed mogelijk beveiligd. Wat kan een mens nu beter doen dan lekker binnen, met de verwarming op, gaan zitten wachten tot ook deze kelk weer aan ons is voorbijgegaan?  
Tony dommelt ondanks alles in. Zou hij dromen van de sexy zangeresjes tijdens het bal van de brandweer op de vooravond van le quatorze juillet, eergisteren?  Overal ter wereld : straffe mannen die van de brandweer. In Genk, Bilzen, Geel of ……..Camaret-sur-Mer overal organiseren zij de coolste fuiven .

Maar dat is alweer voorbij. Zie ons hier nu zitten. Dit natuurgeweld ondergaand, veilig in de haven. Terwijl thuis mensen zich te pletter werken, in de file staan.  
Ondanks alles, gelukzakken, dat zijn we !