Eerst even een foto van onze engelbewaarder, mooi geïnstalleerd aan de kajuitingang.

 

p6110172 medium

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eén van de dingen die Tony vandaag in orde bracht.
Daarnaast (interesseert het eigenlijk nog iemand?) : het nieuwe anker bevestigd op het voorschip (viel niet mee), de bijboot opgepompt, de buitenboordmotor in orde gebracht en op de bijboot gehangen; achterstag aangespannen, een extra reddingsboei met licht aan reling bevestigd…  Terwijl ik weer voor bereidwillige assistente gespeeld heb en moet ik het nog vertellen, dingen weggestouwd, tot vervelens toe.

Aan morgen denk ik maar niet te veel. Vertrekken, er horen zo ‘n dubbele gevoelens bij.  We kijken enorm uit naar onze reis. Wat zal er gebeuren, wie gaan we ontmoeten, wat zullen we zien? Heel erg spannend allemaal.
Maar je laat ook zoveel achter …… je vrienden, familie, maar vooral je kinderen.

Belachelijk misschien, want niet te vergelijken, maar ik voel mij een beetje als bij de eerste keer op kamp. Een knoop in je maag, een wee gevoel in je buik en toch zin om te gaan. Weet je nog, Pa?

Toen kwam het ook allemaal goed. Nu dus ook, daar vertrouw ik op.

We vertrekken gewoon. Op naar een wonderlijk deel van ons leven!