Tony kijkt met zorgelijke blik naar ons roer. We vreesden het al. Die speling is té groot. Je kan het roer 1 mm heen en weer bewegen in de koker. Ja, luttele 1 mm.... toch is dat echt te veel. Op zee worden er dat al vlug meer.

 

Goed dat we er nu achter komen.

Op zee hoor je natuurlijk bij elke golf al genoeg gekraak en gestamp. Vertrouwde geluiden. Maar het misselijk makende, ritmische bonken van het roer in de koker dat kunnen we missen als …. groen water in de boot. Rustig slapen is er dan niet meer bij. De zorgen om het roer en een hevige “klonggg” bij elke golf garanderen dat wel.

 

Het roer er dus uitgehaald en aan een kritisch onderzoek onderworpen. De twee bussen, waarin het roer draait, zijn uitgesleten.

Na een paar dagen zijn de nieuwe alweer gedraaid. Nu nog even terugplaatsen. De mensen van het Service Center leveren puik werk.

Als die onvoorziene rekening nu ook nog meevalt.

 

Andere klusjes van vandaag.

Een tweede laag aangroeiwerende verf op het onderwaterschip gezet. Je wil toch niet het doel worden van een uitstap van Time to Dive (of andere duikers) die de wondermooie anemonen onder je boot komen bewonderen. Maar vooral, je wil je schip toch zo snel mogelijk laten varen en dat kan niet met een baard van fauna en flora onderaan.

 

Bankzaken en administratie geregeld. Begonnen met onze belastingaangifte.

Want nu de Nederlanders terug op school en werk zitten, is de file op de internetsnelweg in de haven weer opgelost.

 

Doodmoe rollen we 's avonds weer te kooi. Wij gestopt met werken???

 

 

p5170139 mediump5170141 mediump5170144 medium